نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

چشام ابر بارونه برام دنیا زندونه تک تنهای این مدینه چقدر رفتم شبونه به این خونه اون خونه زدم با دست رد به سینهام زدم از نون شب بچهها جلو حرمت بابام حالا باید زنده باشم به علی نه سلام بدم نه پاسخ به سلام هیچ کس نیست تسکین بده به قلب زار علی ای روزگار علی سزای خوبی این بود سرم رو به پایین بود رسیدو ضرب بی هوا زد چقدر دستاش سنگین بود زدنم با تحسین بود واس این قنفذ رو صدا زد سر آن ضرب که زد بازوی تو درد گرفت چقدر جایزه قنفذ نامرد گرفت سخت با کتک سیاهت بکنن در و همسایه نگاهت بکنن غربت بی کسیبچه های بی گناهت بکنن روزها زانو در بغل شبهای میباره علی ای روزگار علی خون دل خوردم هر شب که حسینم تشنه لب سرش رو بالین نذار چقدر گفتم به زینب نشه موش نامرتب تو گودال هیچ کسی و نداره کار غارتش که تعارفی بشه هی میخواد این بکشه اون بکشه من بی وضو مو تو رو شونه نکردم پسرم حالا باید به دنبال سرت باید بگردم چه کنم دیر میرسم وقتی که شمر موهای حسین من تو مشتشه اخ مادر نداره حسین هیچ کس نیست یار حسین ای روزگار حسین ای غریب حسین من بی وضو مو تو رو شونه نکردم پسرم حالا باید به دنبال سرت باید بگردم
هنوز نظری ثبت نشده