
پناهم علیِ بنِ موسَیالرضاست که شاهم علیِ بنِ موسَیالرضاست چه باک از شب تارِ ظلمت مرا که ماهم علیِ بنِ موسَیالرضاست تمنّای هر آه و مقصودِ حق نگاهم علیِ بنِ موسَیالرضاست نوایی که در هر نفَس میدمد زِ آهم علیِ بنِ موسَیالرضاست حرام است سر جز بر این در نَهَم گواهم علیِ بنِ موسَیالرضاست نوایی که در هر نفَس میدمد زِ آهم علیِ بنِ موسَیالرضاست به عالم اگر هر کسی را کسیست مرا هم علیِ بنِ موسَیالرضاست آقاجان آقاجان آقاجان آقاجان...