
ایران تحت فَرامینِ علیست ایران عزّتِ آیین علیست سلطان، در همهی دَهر رضاست ایران عرصهی شاهینِ علیست مشهد دُرِّ شَرف دنیاست مشهد دُرِّ صدف زهراست ایران خاک کف پای عشق مشهد دُرِّ نجف مولاست شمسُ الشموس شمسُ الشموس... شمسُ الشموسِ حضرتِ مولیَ المَوالی و سلطان زمین و آسمانی روحُ النفوسِ عالَمِ عشق و معانی و مصداقِ امام مهربانی افلاک، در تبِ بارانِ شهاب در خاک، بارش باران گلاب آمد رایحهی خاکِ بهشت ماهِ سلسلهی ابوتراب عبدِ دربار خراسانیم پای این بیعت و پیمانیم این عشق تا بوده همین بوده تا هست ما رعیتِ سلطانیم در میزنم، پَر میزنم، سَر میزنم از جامِ حیدر میزنم پَر میزنم تا ملکوتِ طلاییِ هوای گنبد تو عاشق منم که میتپد این دل به سینهام به شوق مشهد تو شمسُ الشموس شمسُ الشموس... شمسُ الشموسِ حضرت مولَی المَوالی و سلطان زمین و آسمانی روحُ النفوسِ عالَم عشق و معانی و مصداق امام مهربانی شاهِ با اصل و نسب تویی سلطان در عجم و عرب تویی شور شیعهی اثنیعشری نورِ سلسلَةُالذَهَب تویی خوشبخت یعنی به هوای تو ارباب در صحن و سرای تو خورشید هر آینه میگردد دورِ گنبدِ طلای تو صاحب زمان صاحب زمان... صاحب زمان، زائر و تو میزبانِ او و احمد و موسی و مسیحی چه آسمان و چه حرمِ باشکوهی و چه شوری و چه صحن و چه ضریحی! آقای من دست فقیرم به دامنت بیا و این دردِ مرا دوا کن مولای من بیا و دوباره دلِ مرا از این حرم راهیِ کربلا کن شمسُ الشموس شمسُ الشموس... شمسُ الشموسِ حضرت مولَی المَوالی و سلطان زمین و آسمانی روحُ النفوس عالَم عشق و معانی و مصداق امام مهربانی