
بر دوش خود بریز دو زلفِ سیاه را بالا مَبَر زِ خستهدلان سوز و آه را در بَستِ طوسیِ تو چه رنگی دَویده است؟ کَز لطف میخرد سفید و سیاه را موسی عصا به کف، به حریم تو پای زد تا دید میخرند دلِ "مَن عصاه" را زاهد تو را پسندد و رو بر خدا کند یا رب مکن نصیب کسی این گناه را