جون می كنه، یتیم جامونده ی تو

جون می كنه، یتیم جامونده ی تو 
شور می زنه، دل پسر خونده ی تو 

عمو حسین عمو 
سینه سپر، می رسه از راه سپرت 

راضی نشو، بی تو بمونه پسرت 
چه كوچیكه دستایِ، آخرین علمدارت 

می دوه به دنبالِ، اسب بی سوارت 
عمو حسین عمو 

این پسری، كه رو لباش یا حسنه 
اومده با، همه بجنگِ یه تنه 

بادل خون به خدا دارم هنوزم 
ای عمو از داغ داداشم می سوزم 

به زیر سم مركب، قد علی اكبر شد 
همه حرم گفتند آه، نجمه بی پسر شد 

عمو حسین عمو 
اشكای ما، داغ دل فاطمه شد 

مقتل تو، انگاری كه علقمه شد 
دستای من، شبیه سقای حرم 

شد ولی باز، تو رو به خیمه می برم 
یكی توی گوداله، به روی خاك افتاده 

یكی رولباش خیمه، ذكر و ان یكاده 
عمو حسین عمو