اى فروزان گُهرِ پاكِ بقيع
حاج مهدی سماواتیپسندیدن5
بازدید4.5K
اى فروزان گُهرِ پاكِ بقيع گل پرپر شده در خاك بقيع با سلامت كنم آغاز كلام اى تو را ختمِ رُسُل گفته سلام پنجمين حجّت و هفتم معصوم بابى اَنْتَ كه گشتى مسموم اى فداىِ حق و قربانىِ دين كرده يك عمر نگهبانىِ دين تنت از درد و اِلَم كاسته شد تا كه دين قامتش آراسته شد اى ز آغاز طفوليت خويش بوده در رنج و غم و درد، پريش از عدو ظلم و شرارت ديده چون پدر رنج اسارت ديده خار در پا و رَسَن در بازو رفتهاى با اُسرا در هر سو كربلا ديدهاى و كوفه و شام اى شهيد از اثر ظلمِ هِشام آتشِ غم پر و بالت را سوخت زهرِ كين، شعله به جانت افروخت اثر زهرِ به زين آلوده كرده اعضاى تو را فرسوده خود تو مظلومى و قبرِ تو خراب ديدهی دَهر ازين غُصّه پر آب شيعه را دل ز عزايت شده داغ كه بُوَد قبرِ تو بى شمع و چراغ ظلمِ اين دشمنِ دور از ادراك كرده يكسان حَرمت را با خاك