
همه مردمِ مدینه خیرتو دیدن به عینه یه جلوهت امام حسن یه جلوهت امام حسینه کریمی و برو بیا داری، سفرهدارِ کرمی کربُبَلاییها حرم دارن تو چرا بیحرمی؟ یا مَن کلامه مسیر، اَنت الکریم اَنا الفقیر امیری باقرٌ و نعمَ الاَمیر گفتی بگیرن تو مِنا، حاجیا روضه برا تو از غریبیت تو مدینه تا غم کربُبَلاتو روضههایی که یاد تو افتادن، روضههای عطشه الهی دیگه وقت جون دادن، هیچ کسی تشنه نشه لبهات خشکه مثل کویر جسمت نرفت روی حصیر امیری باقرٌ و نعمَ الاَمیر

خدا خیرتون بده