
گفتم منم در میزنم **** رویم سیاه و نامه سیاه و دلم سیاه این هر سه را ز لطف چو مویم سفید کن **** با صد مصیبت از گل و چی خنده رو ترم وز بلبل مدیحه سرا نغمهگوترم خارم ولی به دامن گل آرمیدهام سنگم مزن که در حرم او کبوترم مردم به چشم آب نگاهم کنند لیک من از سرا پیش تو بی آبروترم نام جرم من بر زهرا مبر آبرویم آبرودارا بخر **** محشر شود سیاه ز روی سیاه من به آب بحر نتوان شست دامانی که من دارم