هر کسی شد ربنایش

هر کسی شد ربنایش بیشتر
می‌شود عبد خدایش بیشتر

در طریقت البَلاءُ لِلوَلا
هر که عاشق‌تر، بلایش بیشتر

کاش هر که ذرّه‌ای تکلیف داشت
می‌گذشت از ادعایش بیشتر

فقرِ محتاج ارزشش بالاتر است
هر که سائل‌تر، عطایش بیشتر

خوش به حال آنکه شب در میزند
چونکه می‌صرفد برایش بیشتر

تا تو هر بی آبرو را میخری
میشود رنگ حنایش بیشتر

هرچه لطفت بیشتر شد ای خدا
بنده‌ی تو شد جفایش بیشتر

هر کسی شرمنده شد پیش حسن
فاطمه گفته دعایش بیشتر

من فقط بین نجف هو میکشم
زیر ایوان طلایش بیشتر

ای فدای سر شلوغی علی
هر که آقاتر گدایش بیشتر

یا که این آلوده را گردن بگیر
یا ببر تا کربلایش بیشتر

هر زمانی که ضرر کردم، حسین
زود جبران کرده جایش بیشتر

من به قربان گلوی تشنه‌ات
ضربه خورده بر قفایش بیشتر

بس که از روی دهانش رد شدند
در نمی‌آید صدایش بیشتر