صداى غريبى پيچيده تو صحرا

صدای غریبی پیچیده تو صحرا
یه مَحمل پر از نور میاد از مدینه

با چه احترامی رسیده عقیله
الهی که هیچ‌وقت دلش غم نبینه

تا وقتی تو خیمه یه مَشکِ پر آبه
چه آرامشی تو نگاه ربابه

سر زلف اصغر غرق تو دست نسیمه
خدای غریبان همیشه کَریمه

خدا به گل‌ها رحمی
به چشم سقّا رحمی
خدا به نوه‌های زهرا رحمی

نشن این‌جا آواره
نره غارت گهواره
نشه گوش بچه‌ها ای وای پاره

امون از دل زینب...