هوا؛ دلپذیر شد… گل؛ از خاک بردمید…

هوا دلپذیر شد گل از خاک بردمید
پرستو زد به بازگشت در نغمه ی امید 

به جوش آمده است خون درون رگ گیاه
بهار خجسته فال فراوان رسد ز راه

به خویشان به دوستان به یاران آشنا
به مردان تیز خشم که پیکار می‌کنند

به آنان که با قلم تمامی درد را
به چشم جهانیان پدیدار می‌کنند

بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد 
و این بند بندگی و این بار فقر و جهل

به سر تا سر جهان به هر صورتی که هست
نگون و گسسته باد، نگون و گسسته باد