
ثابت شده به گریهکنانِ مُنوّرش عزّت برای حسین است و نوکرش طبق حدیث هرکه در این داغ گریه کرد آقا نشسته است دو زانو برابرش آهی ز دل کشیدم، گریه حساب کرد ریز و درشت، ثبت شده بین دفترش از پرچمِ عزایِ حسین دل نمیکَنَم گوهرشناس چشم نپوشد ز گوهرش آن منبری که وقف عزای حسین نیست چوب است چوب خشک نگویید منبرش منّت سرم گذاشت و اینجا مرا کشاند جایی که ایستاده دم در پیمبرش شُکر حسین میکنم آخر سپرده است کار تمام گریهکنان را به مادرش ***** کار همه رو راه انداختی، کار منم راه بنداز به منم یه نگاه بنداز من ته چاه گیرافتادم، یه طنابی تو چاه بنداز یا نوراً فی ظلمات، کشتی نجات من نوکرتم همون که میمیره برات یا نوراً فی ظلمات، قربون لبات کاش کربوبلا بودم و میمردم برات بدون عشقت همه چی باطله اینکه منم خریدی کار دل جوری میگم گوش همه بشنوه کار فقط دست ابوفاضلِ دل همه رو آروم کردی، دل منم آروم کن میبینی بلا تکلیفم تکلیفم و معلوم کن ***** مقتل مینویسه دور و بر مادرم شلوغه ایشالله که دروغه محسنو که کشتن خیلی سخت میبینه دیگه چشماش بی فروغه ایشالله که دروغه کار زنونه شد، فضّه رو صدا زد به علی نگفت، مادرم حیا کرد میخ در چکار با یه پا به ماه کرد مقتل مینویسه شاخههای یاسو بد شکستن ایشالله که دروغه مقتل مینویسه زهرا پشت در بود درو با لگد شکستن ایشالله که دروغه آه کشید علی، روز من سیاه شد دست رو دست میزد پسرم فدا شد مادری که از پسرش جداشد