
بزرگِ آفرینش اوج اعجازِ خدا، زینب به یک پیکر تمام خمسهی آل عبا، زینب عبا، یعنی حجابِ روی اصحاب کساء، زینب و شد تفسیر کاف و ها و عین و صاد و یا، زینب چه میفهمیم از زینب و ما ادراک ما زینب کمی از ماتمش اوج مصیب بود عالم را به اشکش اشک میریزیم ایام مُحرّم را کتیبه چادرش، از معجرش داریم پرچم را از او داریم عزای اشرف اولاد آدم را بزرگِ بانوان اُمّ المصائب رَبّنا زینب برایت اشک میریزد فرات و دجله جِیحون هم به گَرد عشقِ او هرگز نخواد بود مجنون هم که خود آواره، اولادش برای عشق در خون هم برای پیکر طفلان نرفت از خیمه بیرون هم به بالین علی رفته است اما تا کجا زینب