
عید است عید طاعت و عید اطاعت پیمانه را پر کردهام قدر بضاعت این عید بسم الله الرَحمن الرَّحیم است ای مؤمنان حیدر صراط المستقیم است پیغمبر آورد آیهی دیرینهاش را بر روی دست خود گرفت آینهاش را تصویر عیدالله اکبر را ببینید در دست احمد دست حیدر را ببینید گفتا نبّی در دست من حبلالمتین است دیگر علی نامش امیرالمؤمنین است هر کس که بیعت کرد با او سرفراز است امر ولی واجبتر از امر نماز است دور از علی حرف از هدایت بی نتیجهست حتّی رسالت بی ولایت بی نتیجهست ای دل تو هم پیمانهای در عهد خم باش سر مست از تفسیر اکملتُ لکُم باش غیر از ولایت هیچ راه دیگری نیست از عشق مولا نعمت بالاتری نیست آنجا که صحبت از ولایت در میان است در کام ما شیرینترین جای اذان است لب تشنگانیم، لب تشنگان کوثریم الحمدالله ما شیعیان حیدریم، الحمدالله الحمدالله الذّی بیدارمان کرد خاک قدوم حیدر کرّارمان کرد الحمدالله الذّی اعجازمان داد در زیر ایوان نجف پروازمان داد عشق علی سرمایهی این سرزمین است این کشور مولا امیرالمؤمنین است این خاک را چون تربت مولا بدانید این پرچم شیعهست قدرش را بدانید هشیار باید بود این پرچم نیفتد تا این امانت دست نامحرم نیفتد باید به این کاشانه و این خانه دل بست باید به این پرچم وفادارانه دل بست مانند آنها که به پایش جان سپردند دل را به زلف پرچم ایران سپردند مانند سرداری که سرباز وطن شد آخر همین پرچم برای او کفن شد یا مثلِ مردی که به قول خود عمل کرد تابوت او را پرچم ایران بغل کرد او عاشقانه سوخت، چون پروانه ها رفت روزی که تابوتش به روی شانهها رفت تصویر آن تشییع در دنیا صدا کرد ملّت به خوبی حقّ مطلب را ادا کرد تاریخ امروز است فردا مینویسند آن جمعیّت تاریخ ما را مینویسند آن جمعیّت یعنی که نامش ماندگار است یعنی رئیسی همچنان خدمتگزار است خدمت به مردم چیست جز پیکار کردن؟ مثل رئیسی خالصانه کار کردن در بین طوفان و تلاطم ایستادن مثل رئیسی پای مردم ایستادن از هر چه غیر عزّت ایران گذشتن در راه مردم مثل او از جان گذشتن این راه، راهِ عشق و ایمان و امید است این قصّهی خدمتگزاران شهید است یاد آورِ خونهای نفیسیست این میز که میز رجایی و رئیسیست این میز خدمت وادی وابستگی نیست این صندلی را نسبتی با خستگی نیست هر چند در سوگ عزیزان داغداریم ما این امانت را به اهلش میسپاریم امروز روز سرنوشت انقلاب است فردای ما آیینهی این انتخاب است
سید امیر حسین موسوی مقلب به سید منعالی بود