صدام هی نزن نمون پیش من

صدام هی نزن، نمون پیش من
نخون هی رجز، نگو از حسن
نباید بگی، که بابات کیه
وگرنه تو رو، همش می‌زنن

این مردم، از حسن همیشه کینه دارن
واسۀ کشتنت، همه در انتظارن
خنجرِ کهنه رو، روی گلوت میذارن

(ای گل مجتبیٰ برو خدا به همرات)

(یاحسن یاحسن ببخش منِ غریبو)

حسن جان ببخش، که طفل تو رو
جلو چشم من، کتک میزدن
اگه دستشو، بریدن ببخش
که به زخم من، نمک میزدن، کتک میزدن

دستای عباسم، همینجوری قلم شد
طفل تو رو سینَم مدافع حرم شد
یه مردِ دیگه از میونِ خیمه کم شد

(یاحسن، یاحسن بگیر امانتی‌تو)