
شاخهی شمشادِ حسن بغضِ منِ بینِ گلو وقتی میگی میخوای بری شور میزنه دلِ عمو ببین گل نازم اشک چشمای عمو رو یه نامه آوردی بستی دستای عمو رو واسهی زنده بودنم پیشم بمون امانتیِ حسنم پیشم بمون(۲) نرو که میلرزه تنم پیشم بمون قاسمم... راهیِ میدون شدی و اشک چشام پشتِ سرت خیره شده به رفتنت چشمای خیسِ مادرت دل پر از خونم، مثل چشمات پر خونه دیدم که پرتابه، سنگِ دشمن بیامونه بالاسرت اشکای بابا رو ببین پاشو یه بار دیگه پیشِ عمو بشین چقده مثه حسنی رویِ زمین قاسمم.. پا میکشی روی زمین، لالهی پرپر حسن افتادی زیرِ دست و پا، پیشِ چشام نفس نزن شکسته پهلویی، مثل زهرا پره دردی زخمِ جگر داری، مثل بابا پره دردی تنِ به خون تپیدت و چیکار کنم نفسای بریدت و چیکار کنم بگو تنِ کشیدت و چیکار کنم