خودم این زندگی رو برا خودم ساختم

خودم این زندگی رو برا خودم ساختم 
به کسی نه به گناهای خودم باختم 

نکنه چشاتو به روی من بستی 
نکنه خودمو از چشم تو انداختم 

من سرگردون من آزرده 
من دلشکسته‌ی دل مرده 

به تو محتاجم تو که آقایی 
تو که دست می‌گیری هر کی زمین خورده

همه‌ی دارایی من این گریه است 
پناه من به تو و به اشکامه

همه جا به تو منو می‌شناسن 
به همه گفتن حسین آقامه 

تو به من نزدیکی و ام من ازت دورم 
پر از اضطراب و دلتنگی و دلشورم 

تو بهشتی و منم میوه‌ی ممحبوبت 
بین نوکر مثل وصله‌‌ی ناجورم 

اگه آلودم اگه بیچارم 
اگه قدر نفسام توبه بدهکارم

پیش این مردم می‌زنم فریاد 
به امام رضا خیلی دوست دارم 

به هوای کربلا محتاجم 
منو محروم نکن از آغوشت 

دل سرگردون با دست خودت 
گره کن به گوشه‌ی شیش گوست

همه درایی من این گریه‌ست 
پناه من به تو و به اشکامه

همه جا به تو منو می‌شناسن 
به همه گفتم حسین آقامه