روضه‌ی ما امشب خونگی شده

روضه‌ی ما امشب خونگی شده 
خونه‌ای که آتیش روضه خونشه 
آتیشی که داغِ دل همه رو تازه کرد 
داغی که یه عالم پریشونشه 

غوغا شد، شیخ‌ُ الائمه بی‌کس و تنها شد 
همش به یاد مادرش بود وقتی 
پای غریبه‌ها تو خونه‌ش واشد
 
بردنش با دست بسته با قد خمیده 
بی‌عبا و بی‌عمامه امامو کی دیده
این‌قدَر زمین خورد نفس‌هاش بریده
 
جعفر ابن محمد یا مولا، یا مولا 
صادقِ آل احمد یا مولا، یا مولا

با یه دل پُرخون، توی بستری 
رمقی نمونده دیگه تو صدا
 
روضه‌خونا دارن همه می‌خونن از حسین 
الهی بمیرم برا گریه‌ها

حساسیم، به روضه‌هایی که ازت می‌شناسیم
یه عمره شبیه تو گریونه روضه‌ی شرمندگیِ عباسیم 

کلّ مَقتل اباالفضل غم بی‌اَمونه 
اما روضه‌ی تحیّر دلو می‌سوزونه
دلم پا‌به‌پای دلت غرق خونه
 
یا اباالفضل اباالفضل... 

چی شده گرفته دل آسمون 
صدای علمدار نمیاد چرا؟ 

آبروی سقّا داره می‌ریزه رو زمین 
فَوقف العباس متحیّرا 

حیرونه، امیدِ نا‌ امیدا سرگردونه 
هنوز یه ذرّه آب تو مَشکش مونده 
کاش یکی باشه مَشکو برگردونه

لحظه‌های سختی شده برای اباالفضل 
بین هلهله گم شده صدای اباالفضل
سه‌شعبه کجا و چشمای اباالفضل!

یا اباالفضل اباالفضل...