تنها چرا نشسته مگر گریه می‌کند

تنها چرا نشسته مگر گریه می‌کند
چون شمع شعله‌ور به نظر گریه می‌کند

از مردم مدینه شنیدم که روزها
می‌آید و ز داغ پسر گریه می‌کند

بالای چهار صورت قبری که ساخته
با دیده‌ی سرخ جگر گریه می‌کند

با ذکر جان گداز حسینم غریب بود
دائم زند به سینه و سر گریه می‌کند

از سوز روضه خواندن این مادر شریف
هر عابری میان گذر گریه می‌کند

گاهی دلش برای علی تنگ می‌شود
گاهی برای روضه‌ی دَر گریه می‌کند
****
می‌زد مرا مغیره و یک تن به او نگفت
زن را کسی مقابل شوهر نمی‌زند

یا زهرا