بی تو سجاده‌ای اگر هم بود

بی تو سجاده‌ای اگر هم بود 
فرشِ رسواییِ دو عالم بود 

بی تو یا حرفی از بهشت نبود 
یا اگر بود هم جهنم بود 

خطبه‌های گلویِ زخمیِ تو 
انعكاسِ غروبِ ماتم بود 

تو اگر خطبه‌ای نمی‌خواندی 
خانه‌هامان بدون پرچم بود 

تو اگر روضه‌ای نمی‌خواندی 
سالِ ما، سالِ بی‌محرم بود 

از تو داریم فصلِ ماتم را 
ده شبِ گریۀ محرم را 

احترامِ تو را سلام نبود 
حقِ تو كوچه‌های شام نبود 

حقِ آیینه‌ها شكستن نیست 
گیرم این آینه سرِ امام نبود 

هیچ جایی برای حالِ شما 
بدتر از مجلسِ حرام نبود 

گریه كردی، صدا زدی ای كاش 
هیچ سنگی به روی بام نبود 

كاش مادر مرا نمی‌زایید 
من امامم، خرابه جام نبود 

حرفِ ویرانه در میان آمد 
دختر شاه، یادمان آمد 

***