
ای مدینه گریه کن بر حال من گریه سرکن بر من و احوال من نالههای آتشین را گوش کن شکوهی امّالبنین را گوش کن ای مدینه یاد داری پیش از این یک مدینه بود و یک امّالبنین بود کانون صفا کاشانهام بوی زهرا میرسید از خانهام جای خانه در تو گلستان داشتم هیجده سرو خرامان داشتم خانهام اُمُّالقُرای عشق بود جای جایش جای پای عشق بود عرش را گر ماه روشن مینمود کسب نور از خانهی من مینمود