
واحد 4 امشبی را شه دین در حرمش مهمان است مكن ای صبح طلوع عصر فردا بدنش زیر سُم اسبان است مكن ای صبح طلوع به روی لعل علی اكبر او قرآن است مكن ای صبح طلوع عصر فردا ارباً اربا وسط میدان است مكن ای صبح طلوع طفل شش ماهه ی ارباب روی دامان است مكن ای صبح طلوع عصر فردا تن قنداقه نشان شرر عدوان است مكن ای صبح طلوع امشبی را رخ عباس، مه تابان است مكن ای صبح طلوع عصر فردا به كنارش شه دین گریان است مكن ای صبح طلوع امشبی را رخ اطفال حرم خندان است مكن ای صبح طلوع عصر فردا گل زهرا به حرم سوزان است مكن ای صبح طلوع