شال ماتمت آبرو به من داد

شال ماتمت، آبرو به من داد
موج پرچمت، دل رو داده بر باد

قصه‌ی غمت، دریای نگاهم
اسم اعظمت، از لبم نیفتاد

(تویی که جلوه، تا بی کرونه داری
تو سینه‌ی من، فقط تو خونه داری)۲
قد تموم عالم دیوونه داری

ارباب خوبم، ماه عزات و عشقه
ارباب خوبم، سینه زنات و عشقه
ارباب خوبم، کرب و بلات و عشقه
ارباب خوبم، پرچم سیاتو عشقه...

(وای دلم، بی سر و سامونه
ماتمت، درد بی درمونه)۲

(با اشاره‌ی دست خواهر تو
سینه می‌زنه، دست نوکر تو)۲

خیمه‌ی عزا شد علم دوباره
با اجازه‌ی پلک مادر تو

اون که من و تا، خیمه‌ی تو کشیده
من و برای، عشق تو آفریده
عطر نگاهت، توی دلم وزیده

(ارباب خوبم، کرب و بلات و عشقه
ارباب خوبم، سینه زنات و عشقه
ارباب خوبم، پرچم سیات و عشقه)۲

(باز هلال محرم، سر زد و غم عالم
خیمه زد در دلم، وای دلم وای دلم

باز شنیده صدای، ناله‌های عزای
شاه بی سر دلم، وای دلم وای دلم)۲
وای حسین

من شنیدم تو، تشنه جون سپردی
روضه‌خون می‌گه، تو آبی نخوردی

لاله می‌بارید، از محاصن تو
بس که لب‌هات و، روی هم فشردی

به روی لب‌هات، زخم عطش نشسته
زخم لب تو، قلب من و شکسته
بغض عطشناک، راه گلوت و بسته

ارباب خوبم، کرب و بلات و عشقه
ارباب خوبم، سینه زنات و عشقه

ارباب خوبم، پرچم سیات و عشقه
ارباب خوبم، کارگراتو عشقه