سلام ماه مناجاتیان ، سلام هلال

سلام ماه مناجاتیان سلام هلال
سلام ای که تویی بر مدار عرش کمال

منور است جهان از کمال حیدر و آل
و علم نور فی قلب در مسیر کمال

تحولیست در عالم محرم هر سال
به تاب بر دل ما یا محول الاحوال

محرم آمده از راه مرده زنده کند
به اشک تیغه شمشیر دین برنده کند

***
اگر نبود محرم اگر نبود قیام

نبود هیچ اثری از پیمبر و اسلام
اگر نبود محرم اگر نبود پیام

نمانده بود زِ اسلام ناب حتی نام
اگر نبود محرم اگر نبود امام

حلال بود حرام و حرام بود حلال
گمان مدار که اسلام و عشق می‌میرد

به شور ماه عزا جان تازه می‌گیرد
***

اگر نبود محرم دعا هدر می‌رفت
تمام معجزۀ انبیا هدر می‌رفت

فقط نه خون دل مصطفی هدر می‌رفت
که صبر و زحمت شیر خدا هدر می‌رفت

بماند اینکه چه میشد چه‌ها هدر می‌رفت
کبودی رخ خیرالنساء هدر می‌رفت

نوشتند که باز این چه شورش است
مگر که صور را ندمیدند و آمده محشر

***
عزای اول آن کشته عالم زر بود

کسی که سینه زد اول خود پیمبر بود
کسی که ناله اول کشید حیدر بود

کسی که لطمۀ اول نواخت مادر بود
و این عزای عظیم از هجوم بر در بود

دری که شرط نجات از عذاب محشر بود
رسید شعله آن در به کربلای حسین

شروع شد ز همان کوچه‌ها عزای حسین
***

غبار فتنه چو برخواست روی حق گم شد
حسین کشتۀ تیغ سکوت مردم شد

چو بوسه‌گاه رسل بوسه‌گاه هیزم شد
به سمت خیمۀ آل علی تهاجم شد

جهان ز ماتم آن کوچه در تلاطم شد
که بوسه‌گاه نبی جای بوسۀ سم شد

به سمت مسجد بردند تا که حیدر را
گذاشت شمر به حلقوم شاه خنجر را

***