
دلخونم، کاشکی بیاد سرم بلای تو کاشکی میشد تو قتلگاه بودم، به زیر دست و پا، به جای تو کاش جون میدادم، اما به جاش، تن تو بی کفن نمی شد تو کرببلا، دعوا سرِ، یه کهنه پیرُهن نمی شد من آغلیارام زهرا دیَر حسینیم وای حسینیم وای حسینیم وای قانلی سینه دن ناله گلیب حسینیم وای حسینیم وای حسینیم وای گریونم، تن تو مونده روی این صحرا با دستای شکسته و مجروح، اومد تو رو کفن کنه زهرا زهرا میگه مادر، بمیره، حسین من شدی تو بی سر شرمنده اگه، دیر اومدم، کنار تو غریب مادر صحرا بِله ده یاتما غریب حسینیم وای حسینیم وای حسینیم وای دوو زهرا سنه سو گتریب حسینیم وای حسینیم وای حسینیم وای (یک عمره، دلم میون روضهها سوخته مادر تو گریه هامو دیده، رفته برام پیرهن سیاه دوخته)۲ دنیامو میدم تا به ابد، از دلم این غمو نگیری گریه واسه تو، دلخوشیمه، ازم محرم نگیری جونم رو بگیر، باز به تو من بدهکارم بدهکارم بدهکارم من روضه میام، تا بدونی دوست دارم دوست دارم دوست دارم ... (گریونم، تن تو روی خاک این صحراست زائر قتلگاه تو زهراست، رفتی و توی خیمه ها غوغاست)۲ خوب شد ندیدی، عصر دهم خیمهی زینبو سوزوندن خوب شد ندیدی، بچههاتو، رو خاک صحرا می دووندن شرمنده نشد، تشنه لبم، یه قطره آب برات بیارم باور نمیکردم، نباشی، سر به بیابونا بذارم