
خاک کربلا حسین خونهی آخرته روضهی باز واسه ما گریهی مادرته وَ اَنَا السِّبْطُ الَّذی مِنْ غَیْرِ جُرْمٍ قَتَلونی آره این شده جواب مهربونی وَ بجُرْدِ الْخَیْلِ بَعْدَ الْقَتْلِ عَمْداً سَحِقونی چه خوبه وقتی خودت روضه میخونی درست همونجا که صحبت سرت بود آقا فقط فکرت پیش خواهرت بود غم یه دنیا تو چشمای ترت بود آبی که بستن روت مهر مادرت بود