
دل بیقراره چند روزیِ از آسمون، غربت میباره یه داغیِ که غم روی دلم میذاره، دل بیقراره وقتی که مُردم بگین کسی رو قبر من، نشون نذاره آخه هنوز آقام حسن حرم نداره، حرم نداره درگیر غمِ دور و زمون، علت غمِ این آسمون یه حرمیِ، که سایبونش ابراس اونجا که همش خاکیِ و، زائراش همه افلاکین بمیرم آخه، قبرِ عزیزِ زهراس (آه و واویلا، واویلتا)3 واویلا *** غریبِ عالم نه فقط اونیِ که پیرُهن نداره یا نه فقط اونیِ که کفن نداره، کفن نداره غریب عالم میشه بگی اونیِ که حرم نداره یه زائری با چشمای ترم نداره، حرم نداره غربت اینه که باب کرم، باشی و تو این زمین غم نشه کسی سر، رو تربتت بزاره اونکه صاحب دو عالمه، خاکیِ پر کبوتراش حتی تربتش، یه سایهبون نداره (آه و واویلا، واویلتا)3 واویلا ***