
نام ما را بنویسید مسلمانِ حسن لب ما بوسه نگیرد مگر از نام حسن زلف خود را به نخ چادر زهرا بسته هر کسی هست در این دهر پریشانِ حسن بی حرم هست ولی هر چه حرم زنده از اوست زائر کربُبلا هم شده مهمانِ حسن پسرانش همگی گوش به فرمان حسین علیاکبر همه جا گوش به فرمان حسن عاقبت با مدد حضرتِ زهرای بتول مثل ایوان نجف میشود ایوانِ حسن (تردید نکن تصورش هم زیباست ایوانِ حسن عجب صفایی دارد)۲