مستِ نجف، عاشق اینه بره پیوسته نجف

مستِ نجف، عاشق اینه بره پیوسته نجف
نمی‌شه از دست گدا خسته نجف

هر چی که بخوای و علی تو مضیفش داره
ماهِ نجف، حال همه خوبه توی راه نجف

همه می‌دونن که شهنشاهِ نجف
کلید آسمونارو توی کیفش داره

پس مست بشید برید رو اَبرا
به روی عرش اعلی درِ خونه‌ی زهرا
بالا بالا بالا بالا بالا

پابست بشینید جلوی در
مثل قند مکرّر هِی بگید با قنبر 
مولا مولا مولا مولا مولا

حیدر شمعه و منم پروانه
مولانه علی علی مولانه...

دُرّ نجف، رفت توی دست هر کی شد حُرّ نجف
خوب نفَس شیطونو می‌بُرّه نجف
واسه همینه حلال‌زاده دور علیه

کرده نجف، مردمو سرمست اَبَرمردِ نجف
ای بخوره تو سرشون دردِ نجف
به کوریِ سه نفریشون علی اولیه

نهج‌البلاغه شد کلامش، کلّ خلقه رامش
وادیُ‌السّلامش، شروع یک تولّد دوباره‌ست

سوره به سوره کلّ قرآن، اومده به ایران
با دست حسن جان، حقیقت اینه دومی چی‌کاره‌ست؟

رونق داد علی به این ویرانه
مولانه علی علی مولانه...