اختصاصا از نجف

با دل پر اشتیاق و با شعف می‌خونم
این‌دفعه از گوهر نه از صدف می‌خونم
با اجازه از علی و فاطمه این‌دفعه
اختصاصاً این شعرو از نجف می‌خونم

اول از ایوونش بگم
همه آجرهاش از طلاست
میفته از سرش کلاه
اون‌که محو گلدسته‌هاست
تنها جاییه که فقط
خوشگل‌تر از کربلاست

مجنونو ببین چش حیرونو ببین
آرامش این‌همه مهمونو ببین
با یه ذوقی میگه هر کس میره حرم
ای جانم ای جانم ایوونو ببین

حیدر حیدر...

*****

زندگی یعنی چشیدن دهین بوعلی
جلو ایوون طلا بشینی روبرو علی
تُو نجف زائرا خود به خود علی علی میگن
دیگه مدّاح نمی‌خواد بگه هی بگو علی

علی علی علی علی علی...

شیر آب کنج حرم
می‌ریزه مِی تُو کاسه‌ها
دُرّش هم باارزش‌تر از
هر طلا و الماسه ها
عکسای با گنبد طلا
واقعاً خیلی خاصه ها

زیر سایه‌بونا ظهرا توی حرم
تُو گرمای نجف این احساس منه
از عرش خدا میان و هر زائرو
یکی از ملائکه بادش می‌زنه