
بچههایِ من، آماده ولی تو اذن ندی، انصاف كجاست؟! بچههام میگن، مثلِ اكبرش ما كُشته نشیم، انصاف كجاست؟! اگه مثلِ لیلا، داغِ جوون نبینم انصاف كجاست؟! اگه تو بری و تو خیمهها بشینم انصاف كجاست؟! اگه اینه، رسمِ خواهری، برادرم باشه اما، فردا چی بگم به مادرم *** مَردا برن و، این گُلا تویِ خیمه بشینن، انصاف كجاست؟! میمیرن اگه، دستایِ منو بسته ببینن، انصاف كجاست؟! ازشون بگیری سعادتِ شهادت انصاف كجاست؟! میمیرن اگر كه با من بیان اسارت انصاف كجاست؟! من فدایِ خشكیِ لبت، برادرم نگو اینه، سهمِ زینبت برادرم ***** پیشِ بچهها، آتیش به دلِ خواهر بزنی، انصاف كجاست؟! زنده باشن و، پیشِ چشمشون پَرپَر بزنی، انصاف كجاست؟! اگه با تو امشب پیشِ خدا نباشن انصاف كجاست؟! اگه روزِ محشر با شهدا نباشن انصاف كجاست؟! اگه اینه رسمِ خواهری، برادرم باشه اما، فردا چی بگم به مادرم راهیشون كن، تا یه كم ادا شِه دِینِ من التماسِ خواهرو ببین، حسینِ من