زینبت می میره با صدای هل من ناصرت

(زینبت می‌میره با صدایِ هَل مِن ناصِرِت)۲
(تو غریب و تنها باشی، مگه مُرده خواهرت؟!)۳

(خَم شده سَرِ دوتا صنوبرم به پایِ تو)۲
(نوه‌هایِ دختریِ مادرم، فدایِ تو)۳

(این دوتا كفن به قامت، به لب شهادتین)۲ 
(راهیِ میدون شدن با بوسه بر دستِ حسین)۲ 

****

در خیمه هرچه كشیدم انتظارتان 
دیدم خبر نمی‌رسد از كارزارتان 

وقتی نیامدید، سراسیمه آمدم 
اما شرمنده‌ام كه دیر رسیدم كنارتان 

گلبرگ‌هایِ پرپرتان می‌دهد خبر 
رد گشته است لشگرِ خوار از كنارتان 

سر‌نیزه‌ها به غارتتان برده‌اند و نیست 
چیزی به رویِ خاك به غیر از غبارتان 

یك تن به رویِ مركب و یك تن به شانه‌ام 
خَم گشته‌ام به زیرِ غمِ بی‌شمارتان 

نزدیكِ خیمه‌ایم، چگونه به خواهرم 
آخر بگویم این خبرِ ناگوارتان

بر مشامم می‌رسد هر لحظه بویِ کربلا 
بر دلم ترسم بماند آرزویِ کربلا 

تشنه‌یِ آبِ فراتم، ای اجل مهلت بده 
تا بگیرم در بغل، قبرِ شهیدِ کربلا