چشام به چشم تو، تو قرآن منی

(چِشام به چشمِ تو، تو قرآنِ منی)۲ 
منم رعیت و تو سلیمانِ منی 

بده اجازه‌یِ جهادِ زینبت 
برس حسینِ من، به دادِ زینبت 

ای فدایِ تو، همه وجودم 
سرشته با تو، تار و پودم 
من از اولِ راه، با تو بودم 

(دستم به دامنت، منت سرم بذار حسین 
دستم به دامنت، رومو زمین نذار حسین)۲
 
 *** 

من از روزِ ازل بودم دور و بَرِت 
اگه هرجا بری میشم همسفرت 

چرا كُشته بشه علیِ اكبرت؟! 
چرا كُشته نشن گُلایِ خواهرت؟!

ای عزیزِ من، بیا برادر 
ترحم كن به حالِ خواهر 
قبولم كن ای شاه، جونِ مادر 

دستم به دامنت، تو دیگه نَه نیار حسین 
(دستم به دامنت، منت سرم بذار حسین)۳

*** 

(میونِ خاك و خون، میونِ قتلگاه)۲ 
به پیشِ چشمِ من، به پیشِ چشمِ شاه 

یَلایِ زینبش میونِ یك سپاه 
ولی مادرشون نشست تو خیمه‌ها 

آه، تو این لحظه‌هایِ داغ و حساس 
میان سمتِ خیمه دو گلِ یاس 
رو دوشِ شاه و رو دوشِ عباس 

جسمایِ پاره رو، سمتِ حرم نیار حسین 
(دستم به دامنت، منت سرم بذار حسین)۲