
کاش میآمدی و فاصلهها کم میشد روز وصلت شب هجرانِ من و غم میشد لحظۀ مرگ، سرم کاش به دامانت بود لطفِ دامان تو بر خاک مقدم میشد تو همانی که مرا غرقِ بدی میدیدی باز هم خوبیِ تو شامل حالم میشد کاش مثل تو که هر روز عزا میگیری سال ما نیز پر از ماهِ محرم میشد آرزو داشتهام در غمِ جدَّت یکبار خانهام کاش حسینیۀ ماتم میشد مگذار آرزوی وصل بماند به دلی کربلای همه ای کاش فراهم میشد ***