چشمم از اشک پر

چشمم از اشک پر و مشک من از آب تهی است
جگرم غرقه به خون و تنم از تاب تهی است 

گفتم از اشک کنم آتش دل را خاموش
پر ز خوناب بوَد چشم من از آب تهی است 

به روی اسب قیام و به روی خاک سجود
این نماز ره عشق است ز آداب تهی است 

هر چه بخت من سرگشته به خواب است حسین
دیده‌ی اصغر لب تشنه‌ات از خواب تهی است 

دست و مشک و علم لازمه‌ی هر سقاست
دست عباس تو از این همه اسباب تهی است