دریغ از لاله‌های پرپر من

دریغ از لاله‌های پرپر من

[ میثم مطیعی ]
دریغ از لاله‌های پَرپَر من
زِ هفتاد و دو خونین اخترِ من

دریغ از آن عزیزانی که خفتند
به خون در پیش چشمان ترِ من

خودم دیدم سَر پاک حسینم
جدا شد پیش چشم مادرِ من

خودم دیدم که در خون دست و پا زد
به روی دستِ بابا اصغرِ من

خودم دیدم که پامال خزان شد
گلِ من، یاسِ من، نیلوفرِ من

خودم دیدم که هجده سَر، چو خورشید
همه گشتند بر گِرد سرِ من

خودم دیدم که سَرها گریه کردند
بر احوال دل غم‌پرور من

خودم دیدم که افتاد از سَر نِی
سر محبوبِ از جان بهترِ من

به آن بلبل که در شامِ خرابه
دلِ شب پَر زد و رفت از بَر من

گلستان مرا در خون کشیدند
مرا در دامنِ هامون کشیدند
****
یه کنج از حَرم بهم جا بده
دلم تنگته خدا شاهده

هوای حرم، هوای بهشت
ببر کربلا به‌جای بهشت

حسین‌جان، حسین‌جان

پربازدید ترین شعر روضه محرم و صفر حضرت زینب (س)

محبوب ترین محرم و صفر حضرت زینب (س)

محبوب ترین میثم مطیعی

نظرات