تو آوردهای در زمین آسمان را تو آوردهای در کران، بیکران را پیمبر نشان میدهد جلوهات را ببینید آقای ملک جهان را تو میدان میآیی، حضور تو کافیست که در هم بدوزی زمین و زمان را تو و تاویه مرتضی هست و دُلدُل چهها میکنی تا بگیری کمان را پدر اذن داد و پسر تیغ میزد زدی بر زمین فتنهی بی امان را به تیغ حسن احترام حسین است به زهرا قسم این امام حسین است کسی بار افتاده را برندارد بجز تو که چون تو پیمبر ندارد اگر ما برایت حرم هم بسازیم به جانت قسم این حرم در ندارد زیاد است اینجا هر آنچه بخواهی که معنی در این خانه کمتر ندارد به یک گام پشتت حسین است و گوید کسی چون حسینت برادر ندارد و چندین قدم هم پس از او ابالفضل که از سینه دستان خود برندارد حسن روح بیت الحرام حسین است به زهرا قسم این امام حسین است کَرم در کَرم در کَرم دارد آقا گدا و گدا هر قدم دارد آقا چه میشد بگویم به سمت مدینه پیاده روی تا حرم دارد آقا چه میشد ببینم زیر رواقش برای خودش محتشم دارد آقا از این صحن تا صحن امالبنینش دو صف خادم محترم دارد آقا از آن صحن تا صحن زهرا هم آنجا پر از گریه کن پشت هم دارد آقا **** اول امامزادهی دنیا امام حسن ابن الکریم ام ابیها امام حسن اول پدر به حضرت حیدر تو گفتهای بیش از همه به فاطمه مادر تو گفتهای