
اسیری و غریبی و غمِ یار اسیری و غریبی چاره داره غم یار و غم یار و غم یار **** مُو که افسردهاُم چو ننالُم؟ شکسته پَر و بالُم چو ننالُم؟ همه گویند زینب ناله کم کن تو آیی در خیالُم چو ننالُم؟ **** غروب بود که میرفتی و باد میآمد چه گریهها که نکردم غروبها در باد **** اگر کشتند چرا آبت ندادند کفن بر جسم صد چاکَت ندادند برادر جان سلیمانِ زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری **** در مرقد رقیه همیشه دَمِ غروب کارِ مُدامِ بادِ صبا گریه کردن است **** ای پیرترین دختر دنیا رقیه جان، رقیه جان، رقیه جان مجروحترین دختر دنیا رقیه جان، رقیه جان، رقیه جان