نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

گاهی آدم دوسداره یهریز بباره وقتایی که قلبم انقد بیقراره انگاری بار فلک روو شونههامه آخه صبر آدمم، اندازه داره چشاتو روم نبستی؛ از بسکه مهربونی یقین دارم که خیر و صلاحمو میدونی میدونی که یکعمر بیتو آشفته بودم از اوّل غمامو کاش به تو گفته بودم العفو العفو؛ سیّدی العفو دیگه جونی نیست توو پای ناتوونش با سر زانو رسید پیش جوونش ولدی علی میگفت و گریه میکرد بوسه میزد روو چشای غرق خونش الهی! نور چشمم، داغت نشه نصیبم پاشو که بیحیاها فک نکنن غریبم بلند شو که عمّه بین نامحرم اومد واسه بردن تو یکعبا هم کم اومد پاشو از جا، گل لیلا؛ گل زهرا؛ گل بابا قبلی:
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد