
اکبرم قدری آهسته جدا شو از حرم کُن نِگه بر بارش چَشم تَرم بعد تو وای از دل اهل حرم وای از این دل، وای از این دل اذن میدان دادمت اما چه آسان میروی تو خرامان میروی با رجزهای علی وارت به میدان میروی سوی جانم میروی رفتی اما گو چگونه بعد تو من زنده مانم از حدیث این جدایی در دل خود روضه خوانم وای، حسین، حسین ***** در حرم بر لب لیلا ببین جان آمده یک علی از نسل شیران آمده شبهِ پیغمبر به میدان آمده وای از این دل، وای از این دل بانگ تکبیرش به میدان نعرههای حیدریست او چقدر شبهِ نبیست رقص شمشیرش به میدان رقص شمشیر علیست هیبت او حیدریست زد به میدان، کام عطشان یاد بابا شد هوایی مثل حیدر، تن ز زخمی بین دشمن شد فدایی وای، وای، وای حسین، حسین ***** تا حرم گو چگونه پیکرت را میبرند بعد تو خاک عزا شد بر سرم آمده آنی به لشگر خواهرم وای از این دل، وای از این دل دل شکسته پای خسته آمدم پهلوی تو وایِ من ابروی تو یا علی جان به دستان منه گیسوی تو غرق خونِ روی تو گو به بابا یک کلامی تا ندادم جان به پایت ای مؤذن گو اذانی تا بفهمم من صدایت وای، وای، حسین، حسین