کجاست برادرم سرش رو نی برابرم

کجاست برادرم سرش رو نی برابرم
اینه حسین من، اصلا نمی‌شه باورم

لباش شده کبود، مگه گناه اون چی بود
(شکسته شد سرش، توی محلۀ یهود)2

دیگه اسیرم و، منو بست به سلسله
به دور محملم، کف می‌زنن با هلهله

شکسته قلب من، از خنده‌های حرمله
(خدایا جای من، میونه این ارازله)2

(حسین حسین داداش حسین حسین)4
***

امون زِ شهر شام، از شهر کوفه بدتر
مهمون نوازیشون، با آتیش و خاکستره

امون زِ شهر شام، به زخم ما نمک زدن
جلو چش عموش، رقیه رو کتک زدن

می‌گیرن انتقام، از خونوادۀ امام
شکسته حرمتم، میونه کوچه‌های شام

وای از نگاهشون، وای از سنگای روی بام
(آخه ماها کجا، توی بازار و ازدحام)2

(حسین حسین داداش حسین حسین)4
***

منم کنم گله، جدایی از تو مشکله
(می‌بینی خواهر، تو همسفر با قاتله)2

آخه بگو کجاست، مؤذن این قافله
رباب گهواره رو، دیده تو دست حرمله

عزیزای تورو به هر بهونه می‌زنن
جلو چشای تو با تازیونه می‌زنن

سیلی به دخترت چه وحشیونه می‌زنن
(حسین حسین داداش حسین حسین)4

***