
مرغ دل یك بام دارد دو هوا گه مدینه می رود گه كربلا در حسینیه ی تو برگ براتم دادند وسط سینه زنی بود نجاتم دادند مرده ای بیش نبودم كه به دستور شما تا مسیحا بشوم آب فراتم دادند رو گرفتی كه نبینی عرق سائل را با دو دست كرمت جلوه به ذاتم دادند نام تو زینت دنیاست اباعبدالله نمك زندگی ماست اباعبدالله همه ی زندگی ماست اباعبدالله