رو کرد خدا قدرت پنهانی خود را

رو کرد خدا، قدرت پنهانی خود را
تا خلق کند، حوری انسانی خود را

ابلیس بهشتی بشود، گر بگذارد
بر خاک قدم‌های تو، پیشانی خود را

هفتاد یهودی نه، که سلمان و ابوذر
مدیون تو هستند، مسلمانی خود را

در بند غمت هر که اسیر است، عزیز است
آزاد مکن یوسف زندانی خود را

چون مور اگر ریزه‌خور خوان تو باشیم
یک روز ببینیم، سلیمانی خود را

ترسی ز اجل نیست، به این شرط که باشیم
در روضه‌ی تو، لحظه‌ی پایانی خود را

محشر همه‌ی فاطمیون، چشم به راهند
از یاد نبر این همه قربانی خود را