
(شد آسمانم بی قمر)۲ خاک عزا ریزم به سر با من مدینه گریه کن امالبنین شد بی پسر وا غربتا... ذکر لبانم یا حسین ورد زبانم یا حسین من جای زهرا مادرش روضه بخوانم یا حسین وا غربتا... آتش زده بر جانِ من بر دست زینب پیراهن گفته برایم مانده بود روی زمین عریان بدن وا غربتا... من مادرم، من مادرم هرگز نگشته باورم خورده عمود آهنی عباس آن شیرِ حرم وا غربتا... این روضه آتش زد مرا اول دو دستش شد جدا تیری به چشمانش نشست وای از عمودِ بی هوا وا غربتا... (شد کربلا قحطی آب)۲ شرمندهام من از رباب کار بنی هاشم کشید (آخر به مجلس شراب)۲ وا غربتا... علی العباس واویلا حسین تنهاست واویلا...