باز شب قاسم و باز شمیم حسن

باز شبِ قاسم و باز شمیمِ حسن
صاحب این سفره است دستِ کریمِ حسن

سبطِ نخستِ نبی، نورِ دلِ فاطمه
مشرق و مغرب همه، غرقِ نعیمِ حسن

از صفِ صفین بپرس، و زِ جمل و نهروان
تا نگری دشمنان، کشته زِ بیمِ حسن

همدم او بی‌وفا، هجمه و تیرِ جفا
نیست یکی و دو تا، هتکِ حریمِ حسن

حرمت او را شکست، راه به تابوت بست
تیر به تابوت زد، خصمِ لئیمِ حسن

ما که تباهیم و بس، نامه سیاهیم و بس
کاش شفاعت کند لطفِ قدیمِ حسن

آه از آن ساعتی، که آمد و از حسین
بی زره اذنِ قتال، خواست یتیمِ حسن

زینب اگر دیده‌ای، تو جگرش را به طشت
درنگر اینک به دشت، فرق دو نیمِ حسن