اُفق نسل علی را قمری مهدی جان

اُفق نسل علی را قمری مهدی جان 
خلق را رهبر صاحب نظری مهدی جان 

پدر پیر خِرد را پدری مهدی جان 
بلكه بر ملت ایران پدری مهدی جان 

هر كه خواهد رخ تابنده ی احمد بیند 
چهره ی منتقم آل محمد بیند 

ای صفابخش و شفابخش دل و جان همه 
ای طبیب همه ای دارو و درمان همه 

همه پروانه و تو شمع فروزان همه 
همه جان باخته ی عشق، تو جانان همه 

چه شود عقده ز دلها بگشایی ای دوست 
از پسِ پرده ی غیبت به دَر آیی ای دوست 

طعنه از دشمت ای دوست شنیدن تا كی 
به بدن پیرهن صبر دَریدن تا كی 

پیش رو بودن و روی تو ندیدن تا كی 
بار هجران تو بر دوش كشیدن تا كی 

ما كه نادیده تو را طالب دیدار شدیم 
به كَمند سرِ زلف تو گرفتار شدیم 

گوش یاران تو را طعنه ی اغیار بس است 
عاشق راز تو را این همه آزار بس است 

قفس تنگ بر این مرغ گرفتار بس است 
پیش رو بودن و نادیدن رخسار بس است 

گلی از گلشن حُسن تو نچیدیم چرا 
ما بمیریم و جمال تو نبینیم چرا 

ما كه پروانه صفت گرد غمت سوخته ایم 
آتش عشق تو در سینه برافروخته ایم 

قصه ی عشق تو را از ازل آموخته ایم 
كز ولادت به رُخت دیده ی دل دوخته ایم 

پرتو حُسن تو تا شام ابد در دل ماست 
هر طرف روی كنیم جای تو در محفل ماست