نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

اوّل ماه سپردم گرهها را به حسین نفس سینه زن کرببلا را به حسین دستم از گریهی ماه رمضان کوتاه است برسانید من بی سر و پا را به حسین جور عشاق کشیدن هنر معشوق است درد دادند به ماها و دوا را به حسین پنج تن موقع حاجات دو عالم فوراً میکشانند سرانجام دعا را به حسین آدم از خیر بهشتی که در آن بود گذشت خوش به حالش که قسم داد خدا را به حسین من گدای سگ کهفش شدم و میدانم میرساند سگ این خانه، گدا را به حسین حقم است از همه جا رانده شوم غیر حرم قسم من فقط این است؛ شما را به حسین ای نسیم سحری وقت گذر حوصله کن برسان حاجت زوّار رضا را به حسین سفره را فاطمه انداخته و مطمئناً میسپارند محرم دل ما را به حسین مادر آب، بخوان نوحه کمی پیش فرات که شهادت بدهد آب گوارا به حسین ***
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد