چرا ای یار وقتی دردمندم یاد تو هستم

چرا ای یار وقتی دردمندم یاد تو هستم
کجا وقت خوشی‎ها طالب دیدار تو هستم؟

شنیده‎ام در غم جدّ غریبت نوحه می‎خوانی
من آیا هیچ روزی شاهد فریاد تو هستم؟

می‎آیم بی خیال و می‎روم دنبال کار خود
غلامت نیستم من مستمع آزاد تو هستم

به وقت خنده‎هایم غافل از اشک تو آقایم
محبّی سرخوشم کی نوکر دلشاد تو هستم؟

تمام زندگی‎ام را تو تأمین می‎کنی اما
نمی‎فهمم تمام عمر من آباد تو هستم

عدالت را خودم در حق خود هم برنمی‎تابم
فقط در حرف من مشتاق عدل و داد تو هستم

ندارم اعتقاد کاملی مثل شما گرچه 
خیال واهی‎ام این است که از اوتاد تو هستم

به گرد راه سلمان هم چو من نتوان رسید آقا
اگر مقداد عبد است کی من از عُباد تو هستم؟

فقط یک جا به چنگ آید دلت از دست من
وقتی که با گریه به شاه کربلا صیاد تو هستم

زیارت‎نامه می‎خوانم که هم درد شما باشم 
گهی که روضه می‎آید یقینا یاد تو هستم

برایم برائت جویم از اعدائتان هر روز و هر ساعت
که صبح و شب به لعن دشمن شیاد تو هستم

***