
روی تاجِ عرش، طبق نصِّ لولا فاطمه نقش شد زهرا سلامُ الله علیها فاطمه آنکه خاکِ جانمازش را پرستش مىکنند اولیاءَ الله عالم، کیست الا فاطمه انبیا از برکت دستاسِ او نان میخورند رزق و روزى میدهد به اهلِ بالا فاطمه ظاهراً فرمودهاند امُّ الائمه فاطمهست باطناً فهماندهاند امِّ ابیها فاطمه جلوهای شد لیلهالقدر رسول الله او جلوهای شد لیلهُ المحیای مولا فاطمه بچّههایش حجتاللهاند اما گفتهاند آشکارا حجتُ اللهُ علینا فاطمه سیزده معصوم هریک نورى از زهراست پس مىشود سر جمع اینها چهارده تا فاطمه فاطمه حق و علی حق و معَ الحق آینه است چه علی اندر على، چه فاطمه با فاطمه حک شده بر روی گردنبند زهرا یا علی حک شده بر ذوالفقار مرتضی یا فاطمه بسکه حیدر فاطمه است و بسکه زهرا حیدر است در نجف چیزى نمیبینیم الا فاطمه شادی روحِ خدیجه، کوری چشم همه سروری دارد به زنهایِ دو دنیا فاطمه با هر اسمی که بخوانی در نهایت مادر است راضیه، حنانهُ الحوراء زهرا فاطمه مادری بالاترین از مهربانی بیش از این میرسد محشر به داد شیعه صد جا فاطمه خانهاش که سوخت، مسمار از خجالت سرخ شد آن چنان برخورد با سینه که آنجا فاطمه شاعر: محمدجواد پرچمی ***