
تو صفا ده عشق و وفای منی تو فرشتهی بام و سرای منی تو نمکزنِ شور و نوای منی تو حیاتِ منی، تو بقایِ منی تو دلیل وجود خدای منی *** تو بُرون زِ تصرّفِ آب و گلی تو نشاطِ درون، تو فروغِ دلی تو شهنشه کُل، تو علیِّ ولی تو اجابتِ ذکر و دعای منی تو دلیل وجود خدای منی *** نه ثناگر عزّت ذاتِ توام که چو آینه محوِ صفات توام به کرشمهی حُسنِ تو، مات توام تو فزون زِ محیط ثنای منی تو دلیل وجود خدای منی *** تو زِ هو طلبی، همه هو شدهای زِ پرستش او، همه او شدهای همه او شدهای، چه نکو شدهای و تو پاسخِ چون و چرای منی تو دلیل وجود خدای منی *** تو نواگرِ هستیِ ما شدهای تو خدا نه، که نورِ خدا شدهای عجبا عجبا که چهها شدهای تو نه قبله، که قبله نمای منی تو دلیل وجود خدای منی *** تو ترانهی صبحِ امید منی تو خلاصه گفت و شنیدِ منی تو تبسّمِ عیدِ سعید منی تو سرود منی، تو نوای منی تو دلیل وجود خدای منی *** تو مؤیدِ ختم رسل شدهای دو جهان شده جزء و، تو کُل شدهای همه گل، همه نکهت گل شدهای تو چراغ امید و سرای منی تو دلیل وجود خدای منی ***